Afgelopen maandag stond half Nederland met een kleedje op een vrijmarkt. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Binnen een paar minuten slenteren kwam je langs kleedjes met bij elkaar geraapte rommel (sorry) en jonge limonadeverkopers, maar ook zorgvuldig gecureerde winkeltjes van commerciële uitbaters, vermomd als vrijmarkters. Mijn favoriet past eigenlijk in geen van deze categorieën: de pissebeddenrace. Een pissebed werd vrijgelaten op een in elkaar geknutselde rouletteschijf en kroop onder luid gejuich naar een van de hokjes op de rouletteschijf, of eigenlijk naar de taartpunten die daarop waren gezet.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Dit artikel verscheen eerder als voorwoord van onze tweewekelijkse nieuwsbrief. Voortaan deze nieuwsbrief meteen in je inbox ontvangen? Schrijf je in via:

Hoewel ik geen van de eigenaren van de kleedjes kende, heb ik me op geen enkel moment zorgen gemaakt over of de spullen die daar lagen wel veilig waren. Vooruit, misschien dat de pissebeddenrace ethisch gezien niet in de haak was. Het deed me denken aan hoe weinig ik me eigenlijk zorgen maak over productveiligheid. Van bakfiets tot blauwe bes: over het algemeen gaan we ervan uit dat als iemand een product op de markt brengt, diegene verantwoordelijkheid neemt voor de veiligheid ervan. Meestal gaat dat goed – het feit dat er soms een terugroepactie is – meestal ook voorpaginanieuws – getuigt daarvan.

De vaste lezer weet misschien al waar dit allemaal naartoe gaat: wanneer het over technologie gaat, zijn we vaak niet zo zorgvuldig. Gisteren liet de Europese Commissie weten de voorlopige bevindingen van haar onderzoek naar Meta met het platform te hebben gedeeld. Uit het persbericht blijkt dat Meta de risico's van haar producten onvoldoende in kaart brengt en mitigeert. Een beetje het tegenovergestelde van wat we van bijna alle andere bedrijven vragen en verwachten.

Meta weet als geen ander hoe risicovol haar producten zijn, verdoezelt dat bewijs en brengt de gevaarlijke producten willens en wetens op de markt. De kosten worden afgewenteld op het individu en de samenleving.

Deze maand begint Mei Social Vrij. Een maand die uitnodigt zoveel mogelijk offline te zijn. Tijd om te ervaren hoe het is als we de stekker uit Meta trekken. Als de wetgever het niet wil doen, dan wij zelf maar.