Nominaties Overheden en instellingen

Nominaties Bedrijven

Big Brother Awards 2005

– Brein

De stichting Brein is genomineerd voor haar jacht op internetgebruikers. Brein is in het voorjaar van 2005 begonnen met het versturen van schikkingsvoorstellen aan peer-to-peer gebruikers. Brein beschuldigde de gebruikers van het aanbieden van illegaal gekopieerde muziek op internet. Omdat Brein alleen beschikte over de IP-nummers van de gebruikers en niet over hun namen en adressen, verzocht Brein een aantal internetproviders de brieven aan hun klanten door te sturen. Brein wilde eerst dat de providers vrijwillig de identiteit van hun gebruikers bekend maakten. Maar dat weigerden de providers.

Niet meer dan 8 personen troffen uiteindelijk een regeling met Brein, waarbij ze gemiddeld 2.100 euro betaalden. Brein dwong hen ook een zeer ruime belofte te tekenen om nooit meer illegaal muziek aan te bieden op internet.

Daarna begon Brein een kort geding tegen de providers om de identiteit te achterhalen van gebruikers die niet op de brief hadden gereageerd. De rechtbank in Utrecht verwierp die eis op 12 juli 2005 omdat Brein gebruik had gemaakt van de diensten van het Amerikaanse bedrijf MediaSentry om de IP-adressen te verzamelen.

Tijdens de rechtszaak bleek dat veel van de door Brein aangeleverde informatie niet klopte, met name in de exacte data en tijdstippen waarop onrechtmatig aangeboden muziek kon worden gedownload. Omdat IP-adressen een seconde later al aan een andere klant kunnen worden toegewezen, mogen de providers geen enkele twijfel hebben dat de sommatie klopt en aan de juiste persoon is gericht. In de procedure bleek Brein tot drie keer toe pijnlijke fouten te hebben gemaakt.

– Sony BMG

Platenmaatschappij Sony BMG is genomineerd vanwege het meeleveren van een rootkit met 2,6 miljoen audio-cd’s. Wie een dergelijke besmette cd afspeelde op zijn computer, kreeg ongevraagd en ongemerkt programma’s op zijn computer ge?nstalleerd. De software was bedoeld om de cd beveiligen tegen kopi?ren, maar bracht in de praktijk de stabiliteit en de veiligheid van de pc in gevaar. De rootkit zorgde ervoor dat bepaalde bestanden, processen en registersleutels onzichtbaar werden. De rootkit installeerde bovendien een speciale player, die in het geniep elke keer de unieke ID van een cd aan de platenmaatschappij stuurde, volgens Sony bedoeld om de koper op de hoogte te houden van nieuwe cd-hoezen en teksten bij het album.

De jury wil met deze nominering ook een algemenere trend honoreren; de botsing van informatievrijheid met het auteursrecht. Wie tegen betaling online liedjes of films downloadt, geeft automatisch al een belangrijk deel van het communicatiegeheim op; om in alle rust en onbespied te luisteren en te kijken. De online winkel kan heel makkelijk profielen aanleggen van de belangstelling van de koper, niet alleen door te kijken naar het lijstje verkochte nummers, maar ook door bij te houden hoe lang diens IP adres bij bepaalde pagina’s blijft hangen, en naar welke liedjes hij of zij luistert zonder tot aanschaf over te gaan. Dat is al erg genoeg, maar wie een cd koopt in de winkel, verwacht op geen enkele manier systematisch begluurd te worden door een platenmaatschappij. Veel systemen van digital rights management die nu massaal worden uitgeprobeerd, stellen niet alleen beperkingen aan het volstrekt legitieme maken van een thuiskopie, maar functioneren tegelijkertijd als spionagevehikels.

– Translink

Het bedrijvenconsortium Translink is opnieuw genomineerd wegens de invoering van de OV chipkaart, net als in 2003. Translink is een samenwerkingsverband van de NS, Connexxion en de gemeentelijk vervoerbedrijven van Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Ondanks herhaald aandringen van het College bescherming persoonsgegevens weigert Translink om heldere informatie te geven over de direct marketing doelstellingen. Met de OV chipkaart wordt immers van iedere reiziger nauwgezet elke verplaatsing vastgelegd.

De jury wil er op wijzen dat de invoering van de OV chipkaart niet alleen een risico oplevert voor ongewenste direct marketing, maar ook voor verdergaande staatscontrole op het dagelijks leven van alle burgers. Door de inwerkingtreding van de wet vorderen gegevens op 1 januari 2006 kan immers iedere agent en opsporingsambtenaar bij elk bedrijf of maatschappelijke instelling reeksen identificerende gegevens opvragen, zonder dat er een concrete verdenking voor hoeft te zijn. De officier van justitie mag inzage eisen in alle andere gegevens over mensen, inclusief hun verplaatsingsgedrag, mits het geen ‘bijzondere’ gegevens zijn over bijvoorbeeld ras of religie. Dat plaatst het ontbreken van een gratis anonieme voorziening in een extra schril daglicht.

Dit artikel is automatisch geconverteerd uit het oude archief van nieuwsbrieven van Bits of Freedom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.