Bedrijven geven te makkelijk persoonsgegevens aan politie

Agenten misbruiken massaal politie-informatie privé

Nedap stemmachines in Ierland en Nederland onder vuur

Politieagenten in Nederland maken massaal gebruik van de politie informatiesystemen voor privé-doeleinden. De agenten kunnen makkelijk via de computer informatie opvragen over kentekens van auto’s en gegevens over verdachten en veroordeelden. Dit blijkt uit een studie die is uitgevoerd door het Centrum voor Politiewetenschappen van de Vrije Universiteit Amsterdam.

De studie getiteld ‘Integriteit in het dagelijks politiewerk’ geeft een positief beeld van de integriteit van de Nederlandse politie in het algemeen. Het misbruik van politie informatiesystemen voor privé-gebruik blijkt binnen de politie echter een geaccepteerd verschijnsel. Politieagenten zien het gebruik van de informatie als een ‘beroepsvoordeeltje’. “Het mag eigenlijk niet, maar elke politieambtenaar doet het wel eens. Het is een grijs gebied. Volgens de geïnterviewden is het gebruik van de politiecomputer om kentekens na te trekken voor privé-doeleinden zelfs min of meer vaste praktijk – bijvoorbeeld bij het kopen van een tweedehands auto of om te checken of er criminelen in een bepaalde wijk wonen. Officieel mag dat niet, maar het wordt beschouwd als een onschuldig vergrijp zolang het voor eigen gebruik is. Er wordt immers niemand door benadeeld”, aldus de onderzoekers.

Het opvragen van informatie voor derden wordt binnen de politie over het algemeen afgekeurd maar het gebeurt soms toch. “Het gaat daarbij nadrukkelijk om natrekken van gegevens voor eigen gebruik. Zodra er op verzoek van derden wordt gehandeld, keurt men het gebruik van de politiecomputer sterk af. Dan kom je al snel in de sfeer van lekken, vinden de geïnterviewden. Er is natuurlijk een goede reden om de grens bij eigen gebruik te leggen. Wanneer je een kenteken checkt voor een derde, weet je in feite niet wat er met die kennis wordt gedaan. Een enkele keer komt het voor dat een politieman te goeder trouw gegevens doorspeelt aan een derde, waarvan vervolgens in het criminele circuit gebruik wordt gemaakt.”

De geïnterviewde politieagenten in de studie lijken voor de verleiding te bezwijken en geven geen blijk van technische of organisatorische barrières die overwonnen moeten worden om de informatie te bemachtigen. “Je checkt een kenteken voor een kennisje, maar je weet in feite niet aan wie je die informatie geeft en wat er vervolgens mee gebeurt. Onze systemen moet je gewoon niet willen gebruiken voor dat soort dingen. En eigenlijk ook niet voor jezelf. Toch doe ik het ook. Het lijkt wel of er een splitsing ontstaat tussen mezelf als professional en als persoon. Ik ben onlangs verhuisd en ik heb wel even gecheckt wie er bij me in de buurt wonen. Maar vanuit mijn professionele houding zeg ik dat zoiets niet kan.”

Nieuwe wetgeving in Nederland breidt de toegang die opsporingsambtenaren hebben tot informatie gestaag uit. De Eerste Kamer heeft zeer onlangs twee wetsvoorstellen aangenomen om de politie ruimere toegang te geven tot gegevens in de telecommunicatie- en financiële sector. De wet Vorderen gegevens telecommunicatie geeft alle opsporingsambtenaren de mogelijkheid om naam, adres en woonplaats (NAW-gegevens) van abonnees op te vragen bij telefoon- en internetaanbieders. De wet Vorderen gegevens financiële sector geeft opsporingsambtenaren de mogelijkheid om NAW-gegevens op te vragen bij banken.

Dit artikel is automatisch geconverteerd uit het oude archief van nieuwsbrieven van Bits of Freedom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.