Twee nieuwe tools voor Red Tape Reduction

Wat te doen als je geen post ontvangt? – Datadagboek #6

De wegstrepende overheid; vóór en na
DOSSIER: Platformen

Amsterdam, 5 april 2013

Er tuimelt een musje door de Siberische storm in mijn verder stille straat. De lente en de postbode laten zich niet zien. De afgelopen weken hebben zich aaneengeregen zonder bijzonderheid. Binnen op tafel ligt een multomap met enkele beduimelde pagina’s papier. Dit is mijn datadagboek tot nu toe.

Maanden geleden verstuurde ik dataverzoeken naar 15 bedrijven. Na wat aandringen hebben ze nu allemaal geantwoord. XS4ALL, als trouwe lezer van het Bits of Freedom-blog, antwoordde een dag na mijn vorige blog met welgemeende excuses en een screenprint van m’n gegevens. De ANWB en T-Mobile hebben beiden niks meer van zich laten horen na mijn aanvullende dataverzoek. Er zit daar nog data van mij waar ik hard aan zal moeten peuteren om het los te krijgen. De ANWB ontkent nog iets van me te hebben, T-Mobile reageert gewoon niet.

Het is uiteindelijk een vervelend probleem voor iedere burger: het opvragen van data waarvan je soms niet en soms maar ten dele weet dat het er moet zijn. De soms lange weg van het dataopvragen is dan ook iets waar maar weinigen zich toe zetten. Dat roept de vraag op welke mogelijkheden er zijn om het anders te doen. Als we uitgaan van het recht op inzage, correctie en verwijdering van de data die bedrijven van ons hebben, wat is dan wel een goede manier om dit recht uit te oefenen?

Databrief
Een vet voorstel hoorde in onlangs bij ChaosRadio: de Databrief. Het idee is dat elk bedrijf verplicht wordt om eens per jaar een databrief te versturen naar al hun relaties, klanten en contacten. De databrief bevat alle gegevens die het bedrijf heeft over de ontvanger. Precies die informatie die ik nu met veel moeite per bedrijf probeer los te krijgen. Het zou een aantal bestaande problemen direct oplossen:

  1. Iedereen wordt elk jaar herinnerd aan- en bewust gemaakt van waar en met welke gegevens hij of zij geregistreerd staat.
  2. Het aanleggen van grote bestanden met veel gegevens wordt opeens veel duurder, vanwege de verplichting om elk jaar al die printjes te maken en de postzegels te betalen.
  3. De totale opslag van data, en dus de mogelijkheid om het te lekken, neemt af door opgelopen kosten en meer bewuste burgers.

 

Ik vind het voorstel zeker interessant. Het raakt aan een paar van de lastigste punten van dataopslag: de onzichtbaarheid van dataopslag en de lage kosten daarvan. Maar het creëert ook weer nieuwe problemen: hoe dwingen we buitenlandse bedrijven om hieraan te voldoen? Hoe voorkom je dat de administratie-afdelingen van bedrijven zich in het buitenland gaan vestigen? Wat te doen met pseudonieme informatie? Wat als de post per ongeluk bij je buurman, met wie je al jaren ruzie hebt, wordt afgegeven? En wat als een hele zak met deze databrieven kwijtraakt? Dan heb je opeens een behoorlijk datalek… En dan hebben we het nog niet eens over de grootte van het bos dat gekapt moet worden voor het papier.

Ideaal is de databrief dus niet. Maar dat is de huidige manier van data opvragen ook niet. De huidige manier kost veel tijd en biedt bedrijven veel mogelijkheden om een brief te negeren. Maar wat is dan wel een goede manier om deze bureaucratische bastions te bestrijden?

wordt vervolgd

– Lees hier vorige afleveringen

Douwe is sinds 2009 vrijwilliger voor Bits of Freedom. Eerder maakte hij een T-Shirt voor de donateursdag waar hij ook elk jaar helpt te werven. In 2013 zal hij twee-wekelijks een blog schrijven voor Bits of Freedom over zijn dataverzoeken. Achtergrond over deze worsteling en andere zaken kan je lezen op z’n blog: http://dosch.it

  1. Rick Bos

    Zelfs mijn zieketekostenverzekering is niet in staat/bereid om alles wat ze voor mij betaald hebben op te geven. Krijg uitsluitend te zien wat ik zelf voorgeschoten heb. Zo krijg je nooit controle over de kosten.

    • Douwe Schmidt

      Dat is ook redelijk absurd. Heb je al eens geprobeerd om de rest op te vragen? Ik ben wel benieuwd wat hun redenering zou zijn om het niet te geven…

    • PinkShinyRose

      Ze werken vaak met geheime afspraken om betere prijzen te krijgen. Het niet sturen van een overzicht is inderdaad eigenlijk vreemd, want daardoor word je je niet bewust van hoeveel geld het nou allemaal kost. Maar het betekent waarschijnlijk dat ze met die zorgaanbieders een geheime deal hebben. Van de andere kant kunnen ze dan wel de vergoedingen zonder de prijs opsturen, met eventueel een totaalprijs, of een indicatie op basis van de marktprijzen…

  2. Winfried

    Groot voorstander, alhoewel het natuurlijk absurd is dat zulke wetgeving nodig is.

    De buurman die mijn databrief opent is sowieso strafbaar en een postzak met databrieven openen en inscannen is veel arbeidsintensiever dan een digitaal bestandje kopiëren en daarin gaan minen. Ik zie dus maar een beperkt risico.

    En de Googles vallen nu ook al onder de WBP (alhoewel zij lijken te vinden van niet), dus de data brief in de WBP opnemen ( met dezelfde jurisdictie als de WBP) lijkt me een logische stap.

    En over pseudonieme informatie: ik stel voor om de volgende keer dat je met dat pseudoniem (c.q. vanaf dat ip-adres) inlogt, een melding te geven dat de jaarlijkse databrief beschikbaar is, of je hem in een open formaat wilt downloaden of per post toegestuurd wilt hebben (verplicht om die optie te bieden).

    Het enige waar ik me echt zorgen over maak, zijn de bomen….

  3. Rens

    Is het niet handiger om het formaat (in de niet-technische definitie) van de ‘databrief’ te laten afhangen van het gebruikte formaat van de database?

  4. A. Nonymous

    Een goed initiatief.
    Buitenlandse bedrijven die niet meewerken kan ontzegd worden om op de Nederlandse markt te mogen leveren en er kunnen strafrechtelijke sancties op gezet worden + uitleveringsverzoeken. Vrij simpel dus.

    Van wie zijn onze data? Zijn ze van ons? Als ze niet van ons zijn dan zijn wij ook niet van ons omdat anderen iets van ons mogen weten wat wij niet mogen weten. Dan zijn we dus slaven en lijfeigenen. Een soort menselijk vee management programma.

    IK beslis wie welke data van mij mag hebben. En voor al de overheid moet zich daar eens goed rekenschap van geven want dat is één groot illegaal dataverzamelings huis en datalek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.