Digital rights are human rights. And you can defend them in court

De week van WWWTXT, mannentepels en de computers van de UWV

Facebook aanpakken kun je niet in je eentje

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Hoe beveilig je mensen die geen tijd hebben?

Meestal probeer ik een artikel een beetje samen te vatten. Dan hoef je het niet helemaal te lezen om toch iets nieuws mee te krijgen. Bij Maciej Cegłowski lukt me dat niet. Hij heeft de afgelopen tijd geprobeerd om de politieke campagnes van democratische politieke kandidaten in de VS te beveiligen:

Practical campaign security is a wood chipper for your hopes and dreams. It sits at the intersection of 19 kinds of status quo, each more odious than the last. You have to accept the fact that computers are broken, software is terrible, campaign finance is evil, the political parties are inept, the DCCC exists, politics is full of parasites, tech companies are run by arrogant man-children, and so on.

Doe jezelf een plezier en lees dit.

Een duik in de archieven van het internet

Zijn de hot topics van het internet van vandaag eigenlijk zo oud als het internet zelf? Menso Heus laat in een essay op The Hmm zien dat je dit zeker kunt zeggen. Hij is in de archieven zoals Textfiles.com en WWWTXT gedoken en heeft een aantal fantastische voorbeelden opgediept. Bijvoorbeeld een lange post uit 1992 waarin uitgelegd wordt waarom het niet altijd handig is om je eigen naam te gebruiken. De discussie over wel of niet mogen versleutelen is nu ook al tientallen jaren oud. Maar er zijn ook zaken veranderend: de eerste gebruikers van het net waren ook de bouwers/makers van het net. Dat is nu niet meer zo. We zijn daarmee, zoals Heus zegt, gegaan van local bazaars naar global shopping malls.

De avonden van The Hmm (waarvan mijn collega Evelyn Austin één van co-organisatoren is) zijn trouwens heel erg de moeite van het bezoeken waard. De volgende is op 26 juni:

Geef hier je e-mailadres op om deze lees-, luister en kijktips elk weekend in je inbox te ontvangen.

De privacyfocus van Apple

Apple kondigde deze week twee nieuwe privacyfeatures aan voor hun volgende besturingssysteem. Ze gaan de mogelijkheid creëren om met je Apple account bij andere diensten in te loggen. Het ziet er zelfs naar uit dat ze dit gaan afdwingen voor apps op iOS. Ik schreef daar het volgende over aan een journalist:

Apple kan door haar businessmodel privacybeloftes doen en ook waarmaken op een manier die voor bedrijven als Facebook en Google (vanwege hun businessmodel) onmogelijk is. Het is voor Apple-gebruikers heel fijn en een stap vooruit dat het bedrijf hun klanten met deze inlogdienst gaat beschermen. Tegelijkertijd is het wel een manier die zorgt voor nog meer lock-in bij Apple. Die kan dit namelijk alleen maar afdwingen omdat ze zo dominant zijn. Hoe makkelijk is het bijvoorbeeld om over te stappen naar een ander computerplatform als je accounts afhankelijk kunnen worden van de prijzige hardware die je gebruikt? Daarnaast is het natuurlijk absurd dat dit soort maatregelen überhaupt nodig zijn. Het liefst word je niet beschermd door een groot Amerikaans techbedrijf maar door de wet en door scherpe toezichthouders. Alleen dan zijn ook de mensen die geen Apple apparatuur kunnen betalen veilig.

Daarnaast willen ze een "vind mijn apparaat"-dienst maken waarmee je bijvoorbeeld je verloren iPad terug kan vinden zonder dat die een internetverbinding hoeft te hebben (via Apple apparaten van anderen die in de buurt zijn). Apple doet dit op een manier die ervoor zorgt dat Apple niet kan weten waar de apparaten zijn. Door slimme crypto ben jij – als ze het goed geïmplementeerd hebben – de enige die kan zien waar je apparaat is. Je moet er trouwens wel minstens twee Apple apparaten voor hebben (en die moet je dan niet allebei tegelijkertijd verliezen).

De technische chops van Google

Ik ben om allerlei redenen geen fan van Google als bedrijf, maar ik ben wel vaak onder de indruk van hun technologie. Soms maken ze daar heel mooie dingen mee:

Soms raken ze zelf verward in hun eigen complexiteit. Bijvoorbeeld toen ze een storing in de Google Cloud niet konden verhelpen omdat automatische systemen het maintenance verkeer waarmee het opgelost moest worden deprioriteerden:

Google gebruikt zijn technologische dominantie helaas te vaak om technische standaarden af te dwingen waar ze vooral zelf voordeel bij hebben. Zo wordt het binnenkort moeilijker om een fatsoenlijke advertentieblocker in de Chrome Browser te draaien. Raymond Hill – maker van het fantastische uBlock Origin – wijst er fijntjes op dat het blokkeren van advertenties rechtstreeks tegen het verdienmodel van Google ingaat en dat Google advertentieblockers expliciet als risico beschouwd (dat doen ze in hun verplichte risico-inventarisatie voor de beurs):

Een ander voorbeeld van Google-technologie die het web stuk aan het maken is, is AMP. In dit vrij technische verhaal legt Andrew Betts uit wat het probleem is. Hij is een mooie retoricus:

It’s like a matchmaker that arranges a dinner date for you but comes with you on it, and after each course, removes your date and replaces them with another one. Who wins? Short term, you and the matchmaker. Medium term, just the matchmaker. Long term, nobody. […] If Google was my doctor, they’d be currently explaining to my family that although the experiment they tried did sadly kill me, they got a ton of useful data from it, and they think they can definitely work on fixing that bug in the next version of the experiment.

Mannentepels voor het Facebookkantoor in New York

Spencer Tunick maakt en deelt als kunstenaars foto's van heel veel naakte mensen. Zijn werk kan vaak niet worden gedeeld op Instagram. Samen met de National Coalition Against Censorship (NCAC) organiseerde hij daarom 100 demonstranten die voor het kantoor van Facebook in New York gingen liggen met mannentepelstickers op hun borst geplakt. De NCAC:

The nudity ban prevents many artists from sharing their work online. It particularly harms artists whose work focuses on their own bodies, including queer and gender-nonconforming artists, and the bodies of those in their communities. Museums and galleries are constrained when even promoting exhibitions featuring nudes.

UWV krijgt computers

Hier heb ik onbedaarlijk hard om moeten lachen afgelopen week…

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.